جستجو
   
    Delicious RSS ارسال به دوستان خروجی متنی
    کد خبر : 59668
    تاریخ انتشار : 30 شهریور 1393 14:31
    تعداد بازدید : 1103

    کتاب یک محصول بشری است و هیچ گاه به نقطه انتها نمی رسد

    به همت انجمن ایرانی روابط بین الملل نشست نقد و بررسی کتاب حقوق سازمان­ های بین المللی تالیف دکتر سید قاسم زمانی با حضور مولف کتاب و آقایان پیمان قنبری و محمد یزدان پناه از کارشناسان حوزه تخصصی کتاب مذکور روز دوشنبه 17 شهریورماه 1393 در محل خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

    آنچه از نظر می گذرانید، گزارش مشروح مطالب مولف و ناقدان کتاب حقوق سازمان­ های بین المللی در این نشست است:


    دکتر زمانی:
    ضمن عرض تسلیت به جامعه حقوقی جهت عارضه از دست دادن دکتر امیر ناصر کاتوزیان پدر علم حقوق ایران، و سلام به میهمانان، اساتید و نقادان حاضر در جلسه.
    از سال 69 به بعد فرایند چاپ کتاب های مختلف حقوقی چه در حوزه بین المللی، چه جزایی و... در دهه هفتاد به بعد توسعه یافت. نفس این کار را باید به فال نیک گرفت اما توسعه به صورت کمی بود و شمار متعدد و قابل توجهی از کتاب هایی که در کشور چاپ شد، متأسفانه وزن علمی لازم را نداشت. بی شمارند کتاب هایی که ترجمه اند اما به عنوان تألیف منتشر شده اند.کم نیستند کتاب هایی که بدون رعایت حق کپی رایت چاپ ومنتشر شده است. متاسفانه در کشور ممیزی علمی وجود ندارد، ممیزی ارشاد یک ممیزی غیرعلمی است. بازار نشر کتاب در ایران به ویژه در بازار نشر کتاب های حقوقی به یک بازار مکاره ای تبدیل شده که برخی از افراد دانشجو، استاد و.. در حال کتاب سازی هستند.
    من همیشه آرزو داشتم یک مجموعه ای باشد که آثار حقوقی را نقد کند. در حوزهای دیگر هست اما در عالم حقوق نیست. یکی دو بار در مجله کانون وکلا چند کتاب نقد شد که داد وبیداد بعضی از اساتید در آمد.! متأسفانه نقد و فرهنگ نقدپذیری جا نیافتاده است. نقادان باید در مقام نقد تلاش کنند تا سره از ناسره تشخیص داده شود و با نقد واقعی خود موجب پیشرفت شوند و کشور را به سمت پیشرفت ببرند. من یکی از علل عقب ماندگی نظام حقوقی خودمان را، چه در بخش ادبیات دانشگاهی و چه در بخش قضایی، نبود نقدهایی منصفانه می دانم. اخیراً قوه قضاییه حدود یک سال، یک سال ونیم است که نشریه ای را به عنوان نقد رأی منتشر می کند که من واقعاً خوش بین هستم وخوشحال. باید فضایی باشد تا همه اساتید و دانشکده های حقوق و دانشجویان بتوانند نقد کنند.

    کتاب حاضر که قرار است امروز نقد گردد، کتاب حقوق سازمان های بین المللی است. ابتدا لازم است از دو دوست گرانقدر ،که من تا الان واقعا این دو عزیز را ندیده و نمی شناختم، جناب آقای قنبری و یزدان پناه که این مسئولیت نقد را بر عهده گرفتند، تشکر کنم. ما در متون دینی خودمان آموزه های دینی بسیاری داریم که باید شنید و نقد کرد.
    این کتاب در سال 1384 منتشر شد. در ورژن جدید حدود 200 صفحه به آن اضافه شد و تلاش گردید تا مسائل کلی سازمان های بین المللی مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد که با عنوان حقوق سازمان های بین المللی در اختیار دوستان است. تلاش شده که جای خالی کتاب در این زمینه را پر کند. کتاب های مختلفی با این نام چاپ و منتشر شده است اما اغلب آنها یا توصیف سازمان های بین المللی هستند یا نگاه های سیاسی به این حوزه داشته اند.
    تلاش شده در این کتاب، سازمانهای بین المللی به عنوان نهادهای زنده و پویا که تابع اصول و قواعد مشترک هستند، مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد. اما این کتاب مثل هر کتاب دیگری دارای نقایص وایرادهای بسیاری است که باید با نقد و نکته سنجی نقادان تشخیص داده شود و به مرور زمان برطرف شود. از این حقیقت غافل نشویم که کتاب برخلاف ظاهر یک محصول فردی نیست. کتاب محصول یک عمر اندیشه، فکر وتحلیل است که نهایتاً به قلم سید قاسم زمانی به بار می نشیند. ولی در تالیف یک کتاب از معلم اول دبستان گرفته تا جزوات اساتید و دانشجویان به نوعی نقش داشته اند.
    بیش از این وقت شما را نمی گیرم و عنان سخن را می سپارم به دوستان تا با نقد وتحلیل خودشان به بنده در جهت بهتر شدن کتاب کمک نمایند. 

    پیمان قنبری:
    من هم به نوبه خودم در گذشت استاد امیر ناصر کاتوزیان را تسلیت عرض می کنم.لازم است که این نکته را یاد آور شوم که اگر بنده کتابی می نوشتم واستاد زمانی قرار بود آن را نقد کنند، این موضوع پذیرفته شده بود ولی الان بنده دوست دارم اسم نقاد را برای این جلسه نداشته باشم و اینگونه تعبیر کنم که به عنوان شاگرد که به استاد خودش درس پس می دهد، در این جلسه حاضر شده ام و امیدوارم که در این زمینه موفق باشم.
    کتاب مورد بررسی در این جلسه کتاب حقوق سازمان های بین المللی چاپ دوم هست، معمولاً در چاپ های دوم تغییرات بسیار ناچیز واندک است ولی این کتاب واقعاً در چاپ دوم تغییر کرده است. از لحاظ شکلی واقعاً کتاب ایراد خاصی ندارد که قابل گفتن باشد. از نظر جلد، صفحه بندی، فهرست و... وقتی آدم فهرست را نگاه می کند، متوجه هدف و مقصود کتاب می شود. حدود یک سوم کتاب را مسئولیت های بین المللی تشکیل می دهد که بسیار کامل است. از لحاظ منابع ، این کتاب یکی از بهترین کتاب های موجود است. بسیار کامل و به روز هست. بنده شمرده ام حدود 396 منبع استفاده شده است، از مقالات مجلات وکتاب های مختلف و همه منابع به روز هستند و خواننده با مطالعه این کتاب با جدیدترین رویه های قضایی بین المللی آشنا می شود. شاید بتوان گفت که در واقع این کتاب دو کتاب است در یک کتاب آنقدر که منابع و پاورقی ها کامل و جامع است. یک کتاب متن اصلی کتاب و دیگری پاورقی های کامل وجامع آن.

    من خودم این کتاب را برای این نشست سه بار خوانده ام و کتاب قبلی را دوبار خواندم به قدری جذاب بود که اشتیاق به خواندن داشتم. از لحاظ شکلی کتاب عالی است و حتی جز یکی دو مورد اصلاً غلط املایی ندارد. جز این دو مورد چیز دیگری نیست. از لحاظ ماهوی معمولاً کتاب ها نقاط ضعف و قوتی دارند که قطعاً این کتاب نقاط قوتش بیشتر از نقاط ضعفش است. این کتاب به نظر من قصد معرفی مصداقی سازمان های بین المللی را نداشته است. در قسمت کلیات این کتاب خیلی خوب نگاشته شده، یکی از نقاط قوت وفوق العاده این کتاب که من به دوستان پیشنهاد می کنم حتماً آن را مطالعه کنند، پاورقی ها و زیر نویس های کتاب است. به اعتقاد من، همانطور که گفتم، دو کتاب در یک کتاب است. به اندازه ای که من از زیر نویس ها اطلاعات گرفتم، از کتاب اطلاعات کسب نکردم. واقعاً کامل وجامع است. نکات پاورقی بسیار به روز و کاملاً متناسب با متن است.
    اما یکی دو مطلب است راجع به کلیات کتاب. یکی در مورد تعریف ساز مان های بین المللی. استاد در این قسمت فرموده اند دولت از عناصر اساسی تشکیل دهنده سازمان های بین المللی نیست اما در جایی دیگر در صفحه 115 کتاب مرقوم فرمودند که اساساً سازمان ها محصول دولت هستند. در اینجا دو جمله متفاوت است.هرچند خود استاد که از کلمه اساساً استفاده کرده اند، دقیقاً به این دو جمله توجه داشته اند. به نظر می رسد لازم بود کتاب در خصوص اعضای غیر از دولت ها که عضو سازمان های بین المللی هستند، بیشتر توضیح می داد. در حالی که در قسمت معرفی اعضای ناظر به طور مختصر به این موضوع پرداخته شده است.
    یکی دیگر از نقص ها که مدنظر من قرار گرفته، در بخش صلاحیت تقنینی سازمان های بین المللی است که شرح مختصری داده شد .در حالی که مطلب جای بحث بیشتری دارد. چرا که معیار تصمیم گیری در سازمان ها معمولا اکثریتی است پس چگونه می توان بحث الزام آنها را به اعضایی که مخالفند توجیه کرد. اساسا در حقوق بین الملل بحث الزام آوری مصوبات سازمان ها یک بحث چالشی است . بهتر بود کتاب مصوبات سازمان ها را تقسیم بندی می کرد مثلا به تقسیماتی نظیر آیین نامه های داخلی ، قواعد مربوط به صلح وامنیت بین المللی، مصوبات فنی سازمان ها و قطنعامه های مربوط به هدف اصلی سازمان وآنگاه بحث الزام آوری هریک از اینها جداگانه مشخص می شد که به چنین مطلبی در کتاب اشاره نشده است.
    نکته دیگر، در صفحه 48 کتاب و در باره منشاء شخصیت حقوقی سازمان های بین المللی است. این بحث از زمان دانشجویی سوال من بود که جناب استاد واقعاً در کتاب به صورت کامل آورده اند.خود ایشان در صفحه 50 کتاب مرقوم فرمودند که شاید حقوق عرفی بهتر می تواند شخصیت حقوقی را مشخص کند. در حالی که توضیح کافی و لازم به گونه ای که مبنای حقوق عرفی ایجاد کننده شخصیت حقوقی سازمان ها را توجیه کند، داده نشده است. اساسا بحث حقوق عرفی در مورد ایجاد شخصیت حقوقی سازمان ها در حقوق بین الملل یک بحث اختلافی است. لذا می بایست در کتاب به این موضوع با شرح بیشتر و استدلالات حقوقی تر پرداخته می شد.

    اما فصل مورد علاقه من در این کتاب که خیلی خیلی اطلاعات گرفتم، فصل ده کتاب است که یکی از بهترین مباحث است، بحث حقوق داخلی سازمان ها، تا قبل از مطالعه کتاب اگر بحث حقوق داخلی سازمان ها مطرح می شد، به نظر می رسید حقوق داخلی سازمان ها یعنی بررسی حقوق داخلی و متفاوت هر یک از سازمان ها و.. اما وقتی وارد آن می شویم، می بینیم که نه غیر از این است و این بخش مربوط به حقوق روابط بین سازمان ها است. یعنی کتاب می خواهد یک نظام حقوقی مشترک در میان سازمان ها را مورد بررسی قرار دهد. خیلی خیلی جذاب است.
    یکی از بحث ها که مد نظر من قرار گرفت، بحث صلاحیت سازمان های بین المللی است .من آنچه از چاپ اول در بحث صلاحیت ها دیده ام به ویژه در پاورقی بهتر از چاپ دوم است و من با مطالعه چاپ دوم به این نتیجه رسیدم که کتاب می خواهد صلاحیت ضمنی سازمان های بین المللی را در قالب حقوق عرفی توجیه کند. در حالی که دیوان بین المللی دادگستری در این خصوص رویه واحدی اتخاذ نکرده است. یک بار دیوان در سال 1949 در قضیه رای مشورتی خسارات وارده به اعضای سازمان ملل متحد صلاحیت ضمنی را می پذیرد در حالی که در سال 1996 در بحث درخواست سازمان بهداشت جهانی صلاحیت ضمنی را نمی پذیرد. بنابراین باتوجه به این اختلاف رویه و همچنین اختلاف در دکترین و نیز نبود رویه واحد در حقوق بین الملل به نظر من بحث صلاحیت ضمنی سازمانهای بین المللی هنوز به یک حقوق عرفی تبدیل نشده است بلکه شاید در حد یک دکترین باشد. به همین دلیل شایسته بود مولف محترم در کتاب بعد از اعلام نظر خود ، به جنبه های دیگر نیز اشاره می کرد. کاری که در چاپ اول انجام شده اما در چاپ دوم به آن توجهی نگردیده است.
    بنابراین، به نظر من در بحث صلاحیت ضمنی هنوز در حقوق بین الملل به یک حقوق عرفی بین المللی نرسیده ایم.هر چند که من به شخصه اعتقاد دارم که باید صلاحیت ضمنی مورد پذیرش قرار گیرد. بنابراین موضوع نیازمند شرح بیشتری است.
    نکته بعدی اینکه جناب استاد هم در مقدمه و هم در نتیجه گیری فرمودند، بنابر تکمیل این کتاب در چاپ های بعدی است. من خودم دنبال یکسری مسائل در کتاب گشتم که نیافتم.مثلاً در بحث ارتباط حقوق سازمان ها با حقوق دریاها، حقوق بشر، حقوق هسته ای و نقش سازمان ها در حل وفصل اختلافات بین المللی.
    در بحث تاریخچه معمولاً در کتاب ها خیلی کامل نیست ولی استاد کامل اشاره کرده اند و اگر اشاره ای به سیستم کنسرت اروپا و سیستم های موقتی اولیه موثر در ایجاد سازمان ها شود شاید بد نباشد.
    همچنین به نظرم می رسد نویسنده در کتاب در بحث مصونیت ها تنها به ذکر کلیات بسنده کرده است در حالی که شایسته بود مصونیت های سازمان ها را در مباحثی مثل عنوان مصونیت ها، اسناد موجود در حقوق بین الملل و رویه عملی و جاری فعلی مورد اشاره قرار می گرفت.
    من فکر می کنم کتاب های حقوقی را به دو دسته تقسیم می توان کرد:کتاب های علمی و حقوقی و کتاب های دانشگاهی-درسی. من فکر می کنم اگر این کتاب دانشگاهی بود، بهتر بود. چون واقعا در وقت محدود کلاس و در دوره کارشناسی نمی شود همه مطالب را برای دانشجویان تدریس کرد و واقعا حیف است البته خود استاد هم اشاره کرده اند که 14 فصل این کتاب برای مقطع کارشناسی و 4 فصل برای مقطع کارشناسی ارشد است.
    اگر استاد یک کتاب برای دوره کارشناسی تهیه کنند فکر می کنم بهتر باشد.بازهم عذر خواهی می کنم و خودم را به عنوان نقاد این کتاب در این جلسه نمی بینم، بلکه عنوان شاگرد استاد می بینم که به استاد درس پس می دهم .

    محمد یزدان پناه:
    بنده هم قبل از هر چیزی لازم می دانم از انجمن ایرانی روابط بین الملل که این فرصت را دادند و برای بنده فراهم نمودند، تشکر کنم .
    اساساً کتاب های حقوقی در چارچوب و حوزه بندی ای که دارد، در مقایسه با کتاب های علوم سیاسی کاملاً متفاوت است. بخاطر همین بنده که می خواهم از منظر سیاسی و بین الملی این کتاب را نقد کنم شاید برای برخی از دوستان که در اینجا تشریف دارند و خود آقای دکتر زمانی کمی نامرتبط به نظر برسد. اما واقعاً قصدی در آن نیست و می خواهم که استاد در کتاب های بعدی به این نکات بپردازند.

    اساساً حقوق سازمان های بین المللی در 70 سال اخیر روند رو به رشدی داشته که سازمان ملل متحد بیانگر آن است. کتاب آقای دکتر زمانی،کتابی ارزشمند و موجود در این زمینه است، چه از نظر حقوقی چه از نظر سیاسی .
    بنده 3 ویژگی یا مزیت (این کتاب ) را لازم است بگویم:
    1-جامعیت: در ارتباط با تاریخچه، عضویت ، مسئولیت ها و...
    2-به روز بودن: به این معنا که وقتی شما کتاب را می خوانید، مسائلی که هم اکنون در حوزه بین الملل مطرح است در کتاب موجود است.
    3- نثر روان: اساساً اساتید حقوقی کتاب های روان تر و بهتری نسبت به علوم سیاسی می نویسند واساساً متن این کتاب دلنشین است.
    ولی اگربخواهیم یکسری ایرادات را از منظر روابط بین المللی در نظر بگیریم، می توان به موارد زیر اشاره داشت:
    1- این کتاب برای دانشجویان حقوق بین الملل نوشته شده و منظری حقوقی دارد. مثلاً رابطه بین سازمان های بین الملل و نهادهای بین المللی، بحث مسائل حقوق بین الملل و نهادهای بین المللی که اینجا دیده شده بیشتر حقوقی است و توجه اندکی به سیاست و مسائل سیاسی در آن شده است و از منظر سیاسی گنگ است که البته خود آقای دکتر اشاره کردند که حقوق سازمان های بین المللی از منظر حقوقی نوشته شده است.
    2- حدود وثغور سازمان های بین الدولی در برابر سازمان های بین المللی غیر دولتی مشخص نشده است.
    در صفحه 60 کتاب نویسنده تکلیف خود را نسبت به رویکرد سازمان های بین المللی مشخص نکرده است. در خصوص تقسیم بندی سازمان های بین المللی مثلا تقسیم بندی سازمان پزشکان بدون مرز در اینجا مورد غفلت واقع شده است. در تقسیم بندی می شد بهتر تقسیم بندی کرد. مثلاً سازمان ناسا که یک سازمان دفاعی است می تواند تقسیم بندی های دیگری هم داشته باشد. من در کتاب های دیگری که مطالعه کردم تقسیم بندی های جدیدتر و بهتری در آنها بود. البته خب یک مقدار از بحث تقسیم بندی، سلیقه ای است و به نظر نویسنده مربوط است.
    در ارتباط با فصول ؛در فصل اول در ارتباط با تبعیت سازمان ها از دولت ها جایگاه سازمان های بین المللی به خوبی مشخص نشده است. یعنی به چه شکلی می خواهند تبعیت کنند به خوبی مشخص نیست و یا در بحث جایگاه سازمان ها که موجودیتی فراتر از دولت های تشکیل دهنده دارند بحث به خوبی مطرح نشده است.
    در فصل پنجم به نظر بنده بهتر بود که موضوعات روابط سازمان ها با رویکرد عملی روابط بین المللی بیش از این مورد بررسی و تحلیل قرار می گرفتند چون که از نظر روابط بین المللی این موضوع بیش از این مهم است.
    نقد دیگری که وارد است، تمرکز کتاب به موضوعات سازمان های بین المللی و نه خود آنهاست. اینکه به موضوعات سازمان ها پرداخته اند، از مزیت کتاب است اما اگر به خود سازمان ها مثلاً UNو... می پرداختند به لحاظ سودمندی بهتر بود .
    مورد دیگرکه بایستی به آن توجه کرد، تمرکزکتاب بر سازمان های بین المللی یک جانبه، چند جانبه و منطقه ای است. اساساً بیشتر سازمان هایی که ما شاهد فعالیت آنها هستیم سازمان های منطقه ای هستند، ولی در کتاب موردی از آن دیده نمی شود.
    در بخش منابع هم می توان گفت بر خلاف نظرات آقای قنبری باوجود جامعیتی که در ارتباط با منابع وجود دارد ولی می شد از منابع دیگر نیز استفاده کرد و می شد این به روز بودن کتاب را بیشتر جلوه گر کرد.
    مورد آخر به نظر بنده این است که این کتاب یکی از بهترین کتاب هایی است که یک دانشجوی حقوق بین الملل و روابط بین الملل می تواند بخواند ولی با توجه به عنوان کتاب بیشتر به مسائل حقوقی سازمان های بین المللی پرداخته است. لزوم نگارش کتاب دیگری با رویکرد سیاسی در قالب جلد 2 این کتاب احساس می گردد. انشاا... بتوانیم از دانش استاد استفاده کنیم. عرض دیگری نیست والسلام علیکم.

    دکتر زمانی:
    قلباً من خیلی خوشحالم ، این جلسه حداقل این واقعیت رو به اثبات می رساند که کتاب هایی که نوشته می شود ، خوانده هم می شود. شاید وقتی قلم در دست نویسنده قرار می گیرد، جمله را که می نویسد و تایپ می کند شاید اولین چیزی که ملکه ذهن می شود، این است که چه چیزی دارد می نویسد اما نباید از این غافل شود که دیگران آن را باید بخوانند وبفهمند دقت مطالعه این کتاب حقیقتاً من را به ادامه کار امیدوار می کند که به این دقت، کتاب مورد مطالعه قرار می گیرد.کتاب نقطه ضعف های بسیاری دارد که خود من می دانم که این نقاط کجاست. دوستان قسمتی از آن را گفتند که من از ایشان متشکرم. حقیقتاً دست نقادان بی طرف را باید بوسید. تعریف از یک کار، کار را بسیار راحت می کند و به هیچ وجه باعث تحرک نخواهد شد. بهتر آنست که مانند آینه عمل شود که عیب ها را نشان می دهد و باعث پیشرفت می گردد.

    من وقتی جناب آقای قنبری گفتند که این کتاب را چند بار خوانده ام، واقعا خوشحال شدم. من خودم هر کتاب را بیشتر از یک بار نمی خوانم.
    در جایی معلوم است قلم تغییر کرده، بله این کتاب را با توجه به اینکه من مشغله زیادی داشتم دو نفر از دانشجویانم به من در نوشتن کمک کردند به همین خاطر است که مطالب گردآوری شده تغییراتی در قلم دارد.
    بابت نوشتن کتابی که آقای یزدان پناه فرمودند ، من قلم را به ایشان می سپارم جهت نوشتن در حوزه سیاست .
    در مورد نکات ارزشمندی که دوستمان آقای دکتر یزدان پناه گفتند، بسیار مفید است در رابطه با تفاوت بین رژیم های بین المللی با سازمان های بین المللی، توجه بیشتری به تأثیر سیاست بین الملل بر عملکرد سازمان های بین المللی گردد.
    من این بحث ها را در مقطع دکتری برای دوستان آقای یزدان پناه با درسی که داشتم به نام اصول حقوقی حاکم بر روابط بین الملل در آنجا راجع به موازنه قدرت و... صحبت می کردیم. کتابی که الان عنوانش حقوق سازمان های بین المللی هست، کتاب حقوقی است. من متخصص روابط بین الملل و علوم سیاسی نیستم.
    در حقوق بین الملل هم هنوز الفبای این رشته را یاد نگرفته ام. من اگر بخواهم وارد آن حوزه بشوم، قطعاً شاید نتوانم که نکات مفیدی را ارائه بدهم چون نیازمند تخصص و اشراف بر حوزه های علوم سیاسی و روابط بین الملل می باشد.
    و انشاالله آقای دکتر یزدان پناه با علاقه ای که نشان دادند، بخشی از این مطالب را در آینده خواهند نگاشت. بیش از این بحث را ادامه نمی دهم. تمام نقدها وارد است و در حد بضاعت علمی ناچیز خودم سعی می کنم که در چارچوب های بعدی این نقدها را اعمال کنم و نقاط ضعف را بر طرف سازم. هیچ زمانی کتاب که یک محصول بشری است، به نقطه انتها نمی رسد. زمان این را نشان می دهد. هیچ وقت نباید از تکمیل کردن کارهای علمی خودمان غافل شویم و فکر کنیم کتابی که نوشته شده کامل است. من تشکر می کنم از مطالبی که دوستان گفتند، حقیقتاً من از آقایان قنبری و یزدان پناه تشکر می کنم که امروز حاضر شدند در این جلسه حضور پیدا کنند. برخی از دوستان حقیقتاً نقاط ضعف را می دانند ولی انتقال نمی دهند. من خواهش می کنم از طریق نامه- ایمیل- تماس تلفنی و... نقد کنید. من از هر نقدی صمیمانه سپاسگزاری می کنم. من در صفحات کتاب تشکر زیادی از بسیاری از افراد کردم که با انتقادهای خودشان باعث شدند که کتاب نسبت به گذشته بهتر شود. اگر این فرآیند تکاملی را طی نکنیم، به عقب بر می گردیم و بازگشت به عقب یک فاجعه است. باز سپاسگزارم از انجمن ایرانی روابط بین الملل. در راه که می آمدم با خود فکر کردم من دبیر انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل هستم چرا انجمن ایرانی سازمان ملل متحد مبتکر چنین کاری نشد؟ قطعاً خانم دکتر مصفا به عنوان ریس انجمن خواهند گفت: این کار را در قالب انجمن سازمان ملل متحد انجام می دادی. اما اصل تقدم این کار به انجمن ایرانی روابط بین الملل تعلق دارد واینجا جا دارد از آقای دکتر صبوری تشکر کنم. وقتی با من تماس گرفتند صدای ایشان نبود از دوستان ایشان بودند ولی من گفتم حتماً استقبال می کنم ولی در شهریور چون ماه دفاع از پایان نامه ها است هماهنگ کنید. به هر حال من تشکر می کنم از شما عزیزان، از جناب قنبری که وقتی گفتند من چند بار این کتاب را خواندم، واقعا شگفت زده شدم. بسیار ممنونم از شما و به خدای بزرگ می سپارم.


    منبع خبر




    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :
تعداد بازدید کنندگان کل :
تا کنون :
215143787
اکنون :
30