آخرین مصوبات شوراها – دهه اول شهریور ۹۸

مصوبات شوراها

منتشره از تاریخ
۱۳۹۸/۰۶/۰۱ لغايت ۱۳۹۸/۰۶/۱۰
در روزنامه رسمي جمهوري اسلامي ايران

شوراي عالي شهرسازی و معماری

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون ضوابط عام بلندمرتبه‌سازی     

عدم مغایرت مصوبه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان گیلان در خصوص پره سر با سیاست‌های ابلاغی شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران          

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون طرح جامع شهر چابهار         

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون مدیریت حریم پایتخت

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع ـ تفصیلی شهر زرین‌رود  

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع ـ تفصیلی شهر کلاچای   

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون طرح جامع ناحیه شرق خوزستان          

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون تهیه و ابلاغ نقشه‌های محدوده شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران، ۵۰ کیلومتری اصفهان و ۳۰ کیلومتری کلان‌شهرها        

عدم انطباق مصوبه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان خوزستان در خصوص شهر سماله با سیاست‌های ابلاغی شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران  

 

 

 

 

شوراي عالي شهرسازی و معماری

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون ضوابط عام بلندمرتبه‌سازی

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۴-۰۴/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۶۳۶۵۳/۳۱۰-۱۳۹۸/۵/۲

رئیس محترم سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور

استانداران محترم کلیه استان‌ها

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۷/۷/۱۶، پیرو تصمیم مورخ ۱۳۹۵/۱۲/۱۲ خود پس از استماع گزارش کمیته فنی ضوابط و مقررات (کمیته فنی شماره ۴) و مشاور در مورد «ضوابط عام بلندمرتبه‌سازی»، ضمن تصویب ضوابط مقرر نمود:

۱ـ نتیجه اعمال ضوابط فوق در تدوین ضوابط بلندمرتبه‌سازی شهرهای کشور توسط دبیرخانه شورای‌عالی موردبررسی قرار گرفته و نتیجه به همراه هرگونه پیشنهاد اصلاحی طی ۶ ماه آینده به شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران گزارش شود.

۲ـ از تاریخ ابلاغ این مصوبه صدور هرگونه مجوز برای احداث ساختمان‌های بلندمرتبه در سطح کشور صرفاً در چارچوب ضوابط این مصوبه مجاز خواهد بود.

لذا ضمن ابلاغ «ضوابط عام بلند استقرار ساختمان‌های بلند در شهرهای ایران» به شرح پیوست بر اصول و احکام کلی مترتب بر آن به شرح زیر تأکید می‌گردد:

۱ـ از تاریخ ابلاغ این مصوبه، صدور مجوز هرگونه احداث ساختمان بلند در شهرهای کشور، صرفاً محدود به شهرهای با جمعیت بالای ۲۰۰ هزار نفر و در عرصه‌های مجاز ساختمان‌های بلند مصوب شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در انطباق با ضوابط و مقررات مندرج در پیوست این مصوبه خواهد بود.

۲ـ در شهرهای با جمعیت ۲۰۰هزار نفر و بیشتر که عرصه‌های بلندمرتبه در طرح‌های توسعه شهری مصوب آن پیش‌بینی نشده باشد، در صورت نیاز شهر و وجود تقاضا، بدواً می‌بایست گزارش توجیهی ضرورت احداث ساختمان بلندطبق مفاد پیوست این مصوبه توسط شهرداری با تأیید شورای اسلامی شهر تهیه و پس از تصویب در کمیسیون ماده پنج و شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان، جهت تصویب نهایی به شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ارائه گردد.

۳ـ در صورت تصویب ضرورت احداث ساختمان بلند در شورای‌عالی، طرح پیشنهادی مربوط به تعیین عرصه‌ها، ضوابط و مقررات مربوط طبق مفاد پیوست این مصوبه و با بهره‌گیری از راهنمای آنکه توسط دبیرخانه شورای‌عالی ابلاغ خواهد شد، تهیه و پس از طی مراحل قانونی به تصویب شورای‌عالی خواهد رسید. مفاد این بند، شامل شهرهایی که احداث ساختمان بلند در طرح جامع آنها پیش‌بینی‌شده نیز خواهد بود.

تبصره: طرح پیشنهادی نباید موجب تغییر در جمعیت‌پذیری شهر موردمطالعه گردد و صرفاً به عنوان تغییر الگوی کالبدی شهر قابل بررسی است.

همچنین راهنمای تهیه ضوابط مذکور به شرح پیوست جهت بهره‌برداری ارسال می‌گردد.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

ضوابط عام استقرار ساختمان‌های بلند در شهرهای ایران

اصول و احکام کلی

۱ـ از تاریخ ابلاغ این مصوبه، صدور مجوز هرگونه احداث ساختمان بلند در شهرهای کشور، صرفاً محدود به شهرهای با جمعیت بالای ۲۰۰ هزار نفر و در عرصه‌های مجاز ساختمان‌های بلند مصوب شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در انطباق با ضوابط و مقررات مندرج در پیوست این مصوبه خواهد بود.

۲ـ در شهرهای با جمعیت ۲۰۰ هزار نفر و بیشتر که عرصه‌های بلندمرتبه در طرح‌های توسعه شهری مصوب آن پیش‌بینی نشده باشد، در صورت نیاز شهر و وجود تقاضا، بدواً می‌بایست گزارش توجیهی ضرورت احداث ساختمان بلند، طبق مفاد پیوست این مصوبه، توسط شهرداری با تأیید شورای اسلامی شهر تهیه و پس از تصویب در کمیسیون ماده ‌۵ و شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان، جهت تصویب نهایی به شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ارائه گردد.

۳ـ در صورت تصویب ضرورت احداث ساختمان بلند در شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران، طرح پیشنهادی مربوط به تعیین عرصه‌ها، ضوابط و مقررات مربوط طبق مفاد پیوست این مصوبه و با بهره‌گیری از راهنمای آنکه توسط دبیرخانه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ابلاغ خواهد شد، تهیه و پس از طی مراحل قانونی، به تصویب شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران خواهد رسید.مفاد این بند، شامل شهرهایی که احداث ساختمان بلند در طرح جامع آنها پیش‌بینی‌شده نیز خواهد بود.

تبصره: طرح پیشنهادی نباید موجب تغییر در جمعیت‌پذیری شهر موردمطالعه گردد و صرفاً به عنوان تغییر الگوی کالبدی شهر قابل بررسی است.

فصل ۱: تعاریف

۱ـ ۱ـ ساختمان بلند

ساختمان‌هایی با ارتفاع ۲۷ متر و بیشتر یا ساختمانی که تعداد طبقات آن با احتساب همکف، ۸ طبقه و بیشتر باشد یا ارتفاع بالاترین کف طبقه قابل بهره‌برداری آن بیش از ۲۳ متر از تراز متوسط زمین باشد، مشمول این مصوبه است. در شهرهای دارای طرح جامع معتبر (مصوب شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران) چنانچه آستانه دیگری برای تعیین ارتفاع ساختمان بلند تعریف شده باشد، همان ارتفاع با رعایت سایر ضوابط این مصوبه ملاک عمل خواهد بود.

۲ـ ۱ـ ارتفاع ساختمان

فاصله قائم میانگین بالاترین نقطه و پایین‌ترین نقطه تلاقی ساختمان با زمین تا تراز بالاترین بام (بدون احتساب خرپشته و الحاقات بام)، ارتفاع ساختمان است.

۳ـ ۱ـ عرصه

عرصه، محدوده یا گستره‌ای از زمین است که دارای ویژگی، هدف، یا استفاده به خصوص بوده و یا محدودیت ویژه‌ای در آن اعمال ‌شود. عرصه‌های تعریف‌شده برای ساختمان‌های بلند به سه شکل«پهنه»، «لبه» و «نقطه» در طرح‌های توسعه شهری به شرح زیر و در چارچوب این ضوابط تعیین می‌شود:

پهنه‌ی بلندمرتبه: سطوحی با قابلیت احداث ساختمان با ارتفاع بلند است که حداقل سطح تخصیص‌یافته آن برابر با یک بلوک شهری است. ساختمان‌های بلند در پهنه‌ها، قابل تخصیص به کاربری‌های مسکونی و خدماتی و یا مختلط مسکونی ـ خدماتی می‌باشند.

لبه‌ی بلندمرتبه: مجموعه‌ای از ساختمان‌ها در کنار یک معبر یا عارضه جغرافیایی به صورت خطی است که مهم‌ترین ویژگی ‌آن‌ها «پیوستگی» است. ساختمان‌های بلند واقع در لبه‌ها، فقط به کاربری‌های غیرمسکونی قابل تخصیص هستند .

نقطه‌ی بلندمرتبه: تک بنای منفرد است که به طور خاص نسبت به ساختمان‌های اطراف بلندتر و متمایز است. مهم‌ترین ویژگی نقاط بلندمرتبه، نقش آنها به عنوان نشانه شهری است. ساختمان‌های بلند واقع در عرصه‌های نقطه‌ای، فقط به کاربری‌های غیرمسکونی قابل تخصیص هستند.

۴ـ ۱ـ عرصه‌های همپوشان

نوعی تعیین عرصه است که علاوه‌بر عرصه‌بندی مصوب، ضوابطی را در نواحی از شهر با شرایط ویژه اعمال می‌کند. بر اساس این رویکرد، عرصه بلندمرتبه به عنوان عرصه هم‌پوشان، لایه‌ای اضافه بر کاربری‌های مصوب ایجاد می‌کند.

۵ ـ ۱ـ عرصه‌های فاقد ‌مکان

نوعی تعیین عرصه است که به جای مشخص کردن مکان خاص، ویژگی‌های مکانی را تعیین می‌کند. در این روش، ویژگی‌ها و شاخص‌های سلبی و ایجابی مکان قرارگیری مشخص می‌شود. این روش، صرفاً برای ساختمان‌های بلند نقطه‌ای قابل استفاده خواهد بود.

۶ ـ ۱ـ گره شهری

گره‌ها نقاط ویژه‌ای هستند که در محل تقاطع محورهای مهم شهری قرار داشته و یا امکان دسترسی به سطح وسیعی از شهر را فراهم می‌کنند.

۷ ـ ۱ـ ضوابط سلبی

ضوابطی که به موجب آن، امکان ساخت‌وساز ساختمان بلند در سطوحی از شهر به‌طور قطعی ممنوع می‌شود.

۸ ـ ۱ـ ضوابط محدودکننده

ضوابطی که بر اساس آن، استفاده حداکثری از امکان احداث ساختمان بلند در عرصه‌های مجاز منوط و مقید به حصول برخی شرایط می‌شود.

۹ـ ۱ـ بنای شاخص

بناهایی که از نظر فرم، کالبد، عملکرد، نوع مخاطب، مکان قرارگیری، ماهیت اجتماعی، فرهنگی و ویژگی‌های کیفی بر سیما و منظر پیرامون خود مؤثر می‌باشند. طراحی و ساخت بناهای شاخص، تابع مصوبه ۱۳۹/۸/۸ ۶ شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران با عنوان « تهیه و تدوین دستورالعمل تشخیص بناهای شاخص » است.

۱۰ ـ ۱ـ ضوابط ساخت ساختمان‌های بلند

ضوابطی که اعمال آن‌ها علاوه‌بر مقررات مصوب ملاک عمل، برای اجرای ساختمان‌های بلند الزامی است.

۱۱ـ ۱ـ ضوابط بهره‌برداری

مجموعه مقرراتی که به ‌منظور اطمینان از حصول ایمنی و آسایش استفاده‌کنندگان و مراجعین ساختمان‌های بلند در زمان بهره‌برداری وضع می‌شود.

فصل۲: ضرورت ساخت ساختمان‌های بلند

تعیین عرصه‌های بلند در هریک از سه گروه «پهنه»، «لبه» و «نقطه» در شهرها، در اولین قدم، نیازمند اخذ مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص ضرورت ساخت ساختمان بلند است؛ برای این منظور باید گزارشی توجیهی با لحاظ محورهای زیر و موارد تکمیلی (در صورت لزوم) ارائه شود:

۱ـ ۲ـ تطابق با سندهای بالادست

لازم است احداث ساختمان‌های بلند در شهر از نظر همسویی با چشم‌انداز و نقش تعریف‌شده برای شهر در اسناد فرادست ملی، منطقه‌ای، ناحیه‌ای و محلی و جایگاه آن در برنامه‌های آتی توسعه منطقه موردبررسی قرار گیرد.

۲ـ ۲ـ جمعیت‌پذیری شهر

در طرح‌های جامع در دست تهیه، نیازسنجی احداث ساختمان بلند با کاربری مسکونی با توجه به ویژگی‌های جمعیتی تا سقف مجاز جمعیت‌پذیری با توجه به میزان زمین موجود و الگوهای تراکمی اسکان جمعیت در شهر صورت گیرد.

در شهرهای دارای طرح جامع مصوب، احداث ساختمان بلند نباید منجر به افزایش جمعیت‌پذیری مجاز پیش‌بینی‌شده در طرح‌ مصوب شود و صرفاً به عنوان تغییر الگوی کالبدی در چارچوب جمعیت مصوب در یک عرصه و یا توزیع جمعیت بین عرصه‌های شهری، می‌باشد. در این صورت، بررسی تأمین سرانه‌های خدماتی ـ به ویژه فضای سبز ـ مطابق سرانه کاربری‌های شهری پیش‌بینی‌شده در طرح تفصیلی بر اساس ضوابط مصوب شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران، الزامی است.

۳ـ ۲ـ بررسی کالبدی

تأثیر احداث ساختمان‌های بلند در شهر در راستای محورهای زیر ارائه شود:

ـ همسویی الگوهای سکونتی ساختمان‌های بلند با ویژگی‌های اجتماعی و فرهنگی و هویتی شهر

ـ تأثیر احداث ساختمان‌های بلند در دانه‌بندی و ارتقای کیفی بافت شهری

ـ نقاط قوت و ضعف احداث ساختمان‌های بلند با کاربری غیر‌سکونتی از حیث رابطه با پهنه پیرامون و کل شهر

ـ توانمندی‌ها و ظرفیت‌های فنی موجود در شهر برای ساخت و نگهداری ساختمان‌های بلند

۴ـ ۲ـ محیط‌زیست

بررسی تأثیر احداث ساختمان بلند بر پایداری محیط طبیعی و کالبدی از نظر:

ـ تعارض با مناطق حساس زیست‌محیطی

ـ ایجاد فشار مضاعف بر منابع و هماهنگی با توان اکولوژیکی

ـ نحوه تأثیر بر کاربری اراضی

ـ ایجاد اثرات منفی بر آثار فرهنگی و تاریخی

ـ ایجاد اختلال در کریدورهای طبیعی جریان هوا با توجه به جهت و سرعت باد غالب

۵ ـ ۲ـ اقتصاد

بررسی تأثیر اقتصادی احداث ساختمان بلند از دو بعد زیر:

اقتصاد زمین و ممانعت از گسترش سوداگری زمین و مسکن

ارزش اقتصادی ساختمان‌های موردنظر در تأمین ارزش افزوده برای شهر

تبصره ۱: در صورتی که طرح جامع شهر دارای اعتبار زمانی بوده و در آن، عرصه‌های بلندمرتبه پیش‌بینی شده باشد، نیازی به ارائه و تصویب گزارش ضرورت در شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران نیست.

فصل۳: فرایند مکان‌یابی و تهیه ضوابط ساختمان‌های بلند در شهرها

پس از تصویب ضرورت ساخت ساختمان‌های بلند، عرصه‌های مجاز احداث ساختمان‌های بلند در شهرها و ضوابط مترتب بر آن‌‌ها و همچنین ضوابط طراحی از وجه ارتباط با محیط کالبدی می‌بایست تهیه و پس از طی مراحل بررسی به تصویب شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران برسد. تدقیق ضوابط در مقیاس قطعه در چارچوب طرح فوق، بر عهده کمیسیون ماده ۵ شهرها می‌باشد.مراحل مرتبط با این بخش، به شرح زیر است:

۱ـ۳ـ مکان‌یابی

۱ـ ۱ـ ۳ـ حذف محدوده‌‌‌های غیرمجاز احداث ساختمان‌های بلند بر اساس ضوابط سلبی

برای تعیین عرصه‌‌های با پتانسیل بلندمرتبه‌سازی در شهرها باید بر اساس سه اصل «دسترسی به حمل‌ونقل و زیرساخت‌ها»، «کاهش خطرپذیری» و «حفاظت از محیط‌زیست طبیعی و مصنوع» در ابتدا بر اساس ضوابط سلبی، عرصه‌‌‌‌هایی که امکان احداث ساختمان بلند در آن وجود ندارد، تعیین و حذف ‌شوند. برای این ‌منظور، لازم است اطلاعات و داده‌های موردنیاز برای تحلیل مکان‌یابی عرصه‌های استقرار ساختمان‌های بلند جمع‌آوری ‌شود. اطلاعات و داده‌های موردنیاز و نهاد مرجع هرکدام از داده‌ها به شرح جدول زیر است:

متن کامل PDF

 

آخرین مصوبات شوراها - دهه اول شهریور 98

 

بر اساس داده‌ها و اطلاعات جمع‌آوری‌شده در مرحله نخست، در اين مرحله سطوح غيرمجاز براي استقرار ساختمان‌های بلند حذف می‌شود که مشتمل بر موارد زير است:

الف: سطوح پرخطر از نظر عوامل زمین‌شناختی و ژئوتکنيکي

مخاطرات و عوامل زمین‌شناختی و ژئوتکنیکی مؤثر در مکان‌یابی ساختمان‌های بلند، که لازم است محدودیت‌های تخصيص عرصه بر اساس الزامات مرتبط با هر موضوع و همچنين، رعايت آیین‌نامه ۲۸۰۰ اعمال شود، عبارتند از:

– عوامل لرزهاي

– زمين لغزش

– ریزش سنگ

– فرونشست زمين

– فروریزش، رگاب‌ها و قنوات

– پريود طبيعي خاک

– خاک نرم و روان‌گرايي

ب: سطوح واقع در حرايم ثبت‌شده میراث فرهنگی

در تعيين عرصه‌های بلندمرتبه، رعايت ضوابط و مقررات عرصه و اعيان و حريم ميراث فرهنگي (مصوب ٥/۷/۱۳۹۲) الزامي است.اين الزامات، شامل کليه عرصه‌ها بوده و بايد بر اساس حرايم تعیین‌شده، سطوح غيرمجاز براي استقرار ساختمان‌های بلند حذف شوند. براي اين منظور، لازم است که نقشه آثار (بافت يا تک بنا) ثبت‌شده ميراث فرهنگي و نمايش حرايم آنها بر اساس ضوابط ملي و بین‌المللی مرتبط با ميراث فرهنگي، تهیه‌شده و مبناي کار قرار گيرد.

پ: سطوح واقع در معرض ملاحظات امنيتي دفاعي

در تعيين عرصه‌های استقرار ساختمان‌های بلند در شهرها، رعايت مصوبه مورخ ١١/۲/۹۲ شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران با موضوع الزامات و ملاحظات دفاعی و پدافند غيرعامل و ضوابط مرتبط با آن، مندرج در «الزامات و ملاحظات پدافند غيرعامل در طرح‌های توسعه و عمران شهري (دستورالعمل مکان‌یابی مراکز حياتي و حساس)» و همچنين، مبحث ٢١ مقررات ملي ساختمان الزامی است. همچنين، محدوده‌های ممنوع از نظر شاخص‌های دفاعي و امنيتي در هر شهر بايد مشخص و از عرصه‌های قابل تخصيص، حذف شوند.

ت: سطوح واقع در حريم پروازي

سطوح واقع در حریم‌های پروازي فرودگاه‌ها و محدودیت‌های ارتفاعي تعیین‌شده بايد مشخص‌شده و از عرصه‌های قابل تخصيص، حذف شوند.

ث: سطوح واقع در معرض ملاحظات محیط‌زیست

لازم است که محدودیت‌های تخصيص عرصه‌های شهري به احداث ساختمان‌های بلند از نظر محیط‌زیست با در نظر گرفتن شاخص‌های زير و حذف سطوح مخاطره‌آمیز از نظر محیط‌زیست تعيين شود:

– سطوح واقع در مسير جريان باد غالب شهر که خطر آلودگی هوا و صدا را افزايشمي دهند.

– سطوح واقع در حريم آب‌های سطحي

– مناطق حفاظت‌شده محیط‌زیست (مناطق چهارگانه محیط‌زیست و حرايم آن)

– سطوح واقع در باغ‌ها، زمین‌های کشاورزي و مراتع

– سطوح واقع در مسير مسیل‌ها و مسيرهاي آبي که در معرض خطر سيل قرار دارند.

– سطوح ويژه از نظر نوع خاک و وجود پسماندها

– سطوح ويژه از نظر نوع پوشش گیاهی و توپوگرافي

– سطوح داراي شرايط ويژه بيولوژيک و اکوسيستم

ج: سطوح واقع در حريم کاربری‌های مخاطره‌آمیز مانند پمپ‌بنزین‌ها، مخازن سوخت، پالایشگاه‌ها، پادگان‌ها، انبارهاي مهمات و موارد حساس از نظر امنيتي و نظامي.

۲-۱-۳- مکان‌یابی عرصه‌های احداث ساختمان‌های بلند

پس از حذف سطوح غيرمجاز بر اساس ضوابط سلبي، مکان‌یابی ساختمان‌های بلند در طرح‌های توسعه و عمران شهري تعيين می‌شود؛ در کليه شهرهاي با جمعيت کمتر از ٢٠٠ هزار نفر، تخصيص عرصه‌های پهنه و لبه به ساختمان‌های بلند ممنوع است.مراحل تعيين مکان عرصه‌های بلند به شرح زير است:

الف: پهنه

مکان‌یابی پهنه‌های استقرار ساختمان‌های بلند با تکیه‌بر «ضوابط محدودکننده»، مشتمل بر مراحل زير است:

١. مشخص نمودن سطوح مناسب براي پهنه‌های استقرار ساختمان‌های بلند: بعد از مرحله حذف، سطوح مجاز ساختمان‌های بلند از ميان سطوح باقيمانده که واجد همه ویژگی‌های زير باشند، تعيين می‌شود:

– قرارگيري در حداکثر شعاع ٥٠٠ متري از ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومي شهري

– دسترسي مناسب به مسيرهاي اصلي حمل‌ونقل

– قرارگيري در مجاورت پارک‌های ناحیه‌ای، منطقه‌ای و شهري

۲. استعلام از مراجع مرتبط در خصوص تأمين ویژگی‌های زيرساختي، امنيتي و مدني احداث ساختمان‌های بلند: در اين مرحله، سطوح باقی‌مانده از اراضي شهر بعد از طي مرحله حذف و انتخاب، به صورت نقشه و گزارش، به مراجع مرتبط ارسال‌شده تا از طريق استعلام از تأمين زیرساخت‌ها و ملاحظات مختلف تأسيساتي، محیط‌زیست، اجتماعي، فرهنگي و موارد ديگر مرتبط با اثرات تجمعي و بارگذاري در منطقه اطمينان حاصل شود؛ مراجع و موضوعات استعلام به شرح زير است:

 

آخرین مصوبات شوراها - دهه اول شهریور 98

۳. تعيين پهنه‌های مجاز استقرار ساختمان‌های بلند: پهنه‌های مجاز استقرار ساختمان بلند، لازم است که بر روي نقشه شهر (به هريک از دو روش تعريف عرصه جديد يا ايجاد عرصه همپوشان) تعيين شود؛ حداکثر تعداد طبقات براي هر پهنه نيز با توجه به ظرفيت جمعیت‌پذیری هر پهنه، ساختار فضايي شهر و رعايت سقف جمعیت‌پذیری در شهر تعيين می‌شود. در پي انجام مراحل فوق، لازم است که تعيين پهنه‌های مجاز احداث ساختمان‌های بلند با ملاحظات زير صورت گيرد:

– سطوح موردنیاز از ميان سطوح واجد شرايط، بر اساس حفظ و بهبود کيفيت فضايي شهر و با رويکرد تجمعي عرصه‌ها و ممانعت از پراکندگي تعيين شوند.

– سطح پهنه‌های تخصیص‌یافته به کاربري مسکوني و مختلط بايد با رعايت سقف جمعیت‌پذیری صورت گيرد و علاوه‌بر سطح موردنیاز، لازم است حداکثر تعداد طبقات و برنامه‌ریزی فضايي، توسط مشاور تعيين شود.

– در صورتي که پهنه، به کاربري غيرمسکوني اختصاص يابد، در برآورد جمعيتي منظور نمی‌شود؛ اما لازم است که متناسب با نياز شهر، حفظ کيفيت فضاهاي شهري و با حداقل پراکندگي در شهر پیش‌بینی شود.

ب: لبه

مکان‌یابی لبه‌های استقرار ساختمان‌های بلند با تکیه‌بر« ضوابط محدودکننده » صرفاً با کاربري غيرمسکوني، مشتمل بر مراحل زير است:

١. مشخص نمودن سطوح مناسب براي لبه‌های استقرار ساختمان‌های بلند: عرصه‌های لبه‌ای براي استقرار خطي بناهاي بلند در شهرها از ميان سطوح مجاز که واجد همه ویژگی‌های زير باشند، تعيين می‌شود:

– قرارگيري در حداکثر شعاع ٥٠٠ متري از ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومي شهري

– دسترسي مناسب به مسيرهاي اصلي حمل‌ونقل

– عدم ايجاد اختلال در کریدورهای بصري و يا در ديد و منظر عناصر ويژه شهر براي استفاده عمومي

– عدم ايجاد اختلال در مسير جريان هوا

– عدم سایه‌اندازی گسترده و نامطلوب بر فضاهاي عمومي و يا بافت شهري

۲. استعلام از مراجع مرتبط: لازم است استعلام از مراجع مرتبط در خصوص تأمين ویژگی‌های زيرساختي، امنيتي و مدني احداث ساختمان‌های بلند صورت گيرد.

۳. تعيين لبه‌های مجاز استقرار ساختمان‌های بلند: مکان لبه‌ها، پس از طي دو مرحله فوق با رعايت موارد زير قابل تعيين است:

– لبه‌ها در نقاطي از شهر شکل گيرند که به افزايش خوانايي و کيفيت فضايي شهر بينجامد. اولويت کاربری‌های اختصاص‌یافته به اين عرصه، کاربری‌های عمومي است.

– تطابق و همخواني کاربری‌های اختصاص‌یافته به عرصه‌های لبه‌ای با کاربری‌های تعیین‌شده در طرح جامع و تفصيلي.

– انتخاب مکان‌های تخصیص‌یافته به لبه، با حداقل پراکندگی صورت گيرد.

– لازم است که لبه در حد فاصل دو گره شهري ايجاد شود.

پ: نقطه

عرصه‌های نقطه‌ای براي استقرار تک بناها در شهرها صرفاً با کاربري غيرمسکوني به صورت استثنا و بدون مشخص کردن موقعيت مکاني خاص و بر اساس اصول عرصه‌بندی فاقد مکان تعريف می‌شوند؛ در انتخاب نقاط منتخب واقع در سطوح مجاز استقرار ساختمان‌های بلند، رعايت موارد زير ضروري است:

١.ساختمان‌های بلند نقطه‌ای واقع در سطوح مجاز، از نظر مکان‌یابی بايد واجد شرايط زير باشند:

– قرارگيري در حداکثر شعاع ٥٠٠ متري از ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومي شهري

– دسترسي مناسب به مسيرهاي اصلي حمل‌ونقل

– تأمين شرايط زيرساختي، امنيتي و مدني احداث ساختمان‌های بلند بر اساس استعلام از مراجع مرتبط

٢.ساخت ساختمان‌های بلند نقطه‌ای در تمامي شهرهاي کشور، با رعايت ضوابط اين مصوبه مجاز بوده و علاوه‌بر آن تابع ضوابط بناهاي شاخص مصوب شورای‌عالی شهرسازي و معماری ايران است.

تبصره ٣: براي شهرهاي با جمعيت بیش از یک‌میلیون نفر، حداقل ارتفاع ساختمان نقطه‌ای که مشمول ضوابط بناهاي شاخص می‌باشند، ١٢ طبقه خواهد بود.

٣. در شهرهای کمتر از ٢٠٠ هزار نفر، (بنا به کارکرد بنا در مقياس محله، منطقه و يا شهر)، نظرسنجي عمومي از رضايت ساکنين در مقياس مرتبط براي احداث ساختمان مذکور در شهر، به عنوان بخشي از مدارک موردنیاز براي امکان بررسي در چارچوب ضوابط بناهاي شاخص توسط مرجع ذيصلاح الزامي است.

٢ ٣ ضوابط و مقررات

در اين مرحله،بايد بر اساس ضوابط سلبي و ايجابي براي سه نوع عرصه بلندمرتبه (پهنه، لبه، نقطه)، ضوابط استقرار ساختمان‌های بلند در راستاي محورهاي زير تهيه شود:

١ ٢ ٣ احداث ساختمان‌های بلند در مکان‌هایی که موجب انحصاري شدن مناظر طبيعي (مانند: دريا، کوه، رودخانه، جنگل و مانند آن) شود، ممنوع است و بايد در تدوين ضوابط استقرار ساختمان‌های بلند در هر شهر با توجه به ویژگی‌های خاص آن شهر موردتوجه قرار گيرد.

٢ ٢ ٣ شناخت، تحليل و تعديل آثار ترافيکي احداث ساختمان‌های بلند و بررسي ارتباط با شبکه معابر هم‌جوار در احداث ساختمان‌های بلند الزامي است. در اين راستا لازم است که تحليل و ارزيابي آثار ترافيکي احداث ساختمان بلند در راستاي محورهاي زير انجام شود. همچنين، لازم است که با توجه به محورهاي زير، سقف ارتفاعي و تعداد طبقات مجاز در عرصه‌های تخصیص‌یافته به ساختمان‌های بلند در هماهنگي با اين ضابطه و دستورالعمل آن در هر شهر ارائه شود.

– معابر مجاز براي استقرار و دسترسي

– مطالعات اثرسنجي ترافيکي

– برآورد تقاضاي پارکينگ

– تحليل وضعيت طرح دسترسي ساختمان

– دسترسي به ایستگاه‌های حمل‌ونقل همگاني

در صورت عدم احراز شرايط موردنظر در هريک از محورهاي فوق مطابق راهنماي مرتبط، احداث ساختمان بلند در قطعه زمين موردبحث، ممنوع است.

۳-۲-۳- به منظور کاهش خطرپذيري و امکان امدادرساني در هنگام وقوع سوانح، رعايت الزامات زير در خصوص دسترسي به قطعات در عرصه‌های منتخب الزامي است:

– لازم است بر اساس آیین‌نامه طراحي راه‌های شهري و مبحث سوم مقررات ملي ساختمان، امکان دسترسي اضطراري براي شرايط بحران (آمبولانس و آتش‌نشانی) به ساختمان وجود داشته باشد.

– با توجه به اينکه عرض معبر مجاز ترافيکي، عدد بالاتري نسبت به عرض معبر مجاز آتش‌نشانی است (جدول ۲)، عرض معبر مجاز ترافيکي، ملاک عمل در مجوز احداث ساختمان بلند خواهد بود. (حداقل عرض معبر مطابق مبحث سوم مقررات ملي ساختمان، براي تسهيل دسترسي خودروهاي آتش‌نشانی در ساختمان‌های ۸ الي ۱۰ طبقه از روي زمين برابر با حداقل ده متر و براي ساختمان‌های بالاتر از ۱۰ طبقه برابر با حداقل ۱۲ متر می‌باشد).

– حداکثر فاصله حاشيه معبر تا ساختمان، مطابق مبحث سوم مقررات ملي ساختمان (براي تسهيل دسترسي خودروهاي آتش‌نشانی) براي ساختمان‌های بلند ( ۸ طبقه و بالاتر) برابر با ۱۴/۵ متر می‌باشد. در صورتی که فاصله حاشیه معبر تا ساختمان بيشتر از مقادير مجاز در جدول مذکور باشد، محل مناسب براي استقرار خودروهاي آتش‌نشانی بايد مطابق بند ۳-۱۲-۳ مبحث سوم مقررات ملي ساختمان تأمين شود.

۳-۲-۴- شبکه فاضلاب بايد از ظرفيت لازم براي فاضلاب توليدي پیش‌بینی‌شده براي ساختمان برخوردار باشد.در صورت موجود نبودن شبکه فاضلاب شهري، ساخت ساختمان بلند، تنها در صورت احداث تصفیه‌خانه فاضلاب و يا دفع بهداشتي فاضلاب با توجه به ویژگی‌های خاک‌شناسی و سطوح آب، مجاز می‌باشد.

۵-۲-۳- حداقل مساحت و عرض زمين و عرض گذر مجاز براي ساخت بناي بلند برحسب طبقات در چارچوب تراکم مجاز مصوب در عرصه‌های منتخب، به شرح زير است:

 

آخرین مصوبات شوراها - دهه اول شهریور 98

(بر اساس استاندارد ۱۴۱۴۷ مؤسسه استاندارد با موضوع معابر شهري، حداقل عرض معبر عرض پوسته) شریانی درجه ۱ برابر با ۴۵ متر و شریانی درجه ۲ برابر ۳۰ متر است.)

۶-۲-۳- سطح اشغال ساختمان‌های بلند نبايد از حداکثر ٤٠ درصد سطح زمين بيشتر شود.

۷-۲-۳- ساختمان‌های بلند نقطه‌ای بايد از چهار طرف داراي نما و غيرپيوسته با بدنه‌های شهري موجود در هریک از چهار طرف زمين باشد.

۸-۲-۳- زيرزمين حداکثر به ميزان سطح اشغال ساختمان و در زير آن قابل احداث است. حداکثر تعداد طبقات زيرزمين، بر اساس محدودیت‌های ساختگاه از نظر وضعيت آب‌های زيزميني [زیرزمینی]، قنوات، جنس خاک و مواردي از اين دست تعيين می‌شود. چنانچه خاک‌برداری از عمقي بيشتر، اختلالاتي را در شرايط محیط‌زیست و یا پايداري ساختگاه ايجاد نمايد، افزایش تعداد طبقات زيرزمين، بیش از عمق موردنظر ممنوع است.

۹-۲-۳-سازگاري حجم ساختمان با دانه‌بندی حاکم در بافت الزامي است؛ لذا امکان تجميع قطعات به منظور دستيابي به حداقل مساحت زمين موردنیاز مطابق جدول ۲، تنها در صورتی مجاز است که مساحت قطعات تجميع شده براي رسيدن به حداقل ۲ برابر متوسط مساحت قطعات بلوک شهري که قطعه موردنظر در / مساحت مجاز، از ۵ آن واقع شده است، بيشتر نباشد.

۱۰-۲-۳- در صورتی که بستر عرصه موردنظر، از مقاومت و پايداري لازم براي گودبرداري با توجه به ارتفاع موردنیاز، برخوردار نباشد و روش‌های فني پايدارسازي دیواره‌ها نيز، غيراجرایي و غيرممکن بوده و نيز خطر ريزش و آسيب رساندن به عناصر واقع در اطراف سايت وجود داشته باشد، اختصاص آن، به عرصه استقرار ساختمان‌های بلند ممنوع است.

۱۱-۲-۳- چنانچه قطعه‌ای واقع در عرصه مجاز احداث ساختمان بلند، نتواند شرايط فوق‌الذکر براي احداث ساختمان بلند را احراز نمايد، حداکثر ارتفاع مجاز و الگوي استقرار آن، تابع ضوابط تراکمي قبل از ضوابط عرصه همپوشان است و در صورت تهيه طرح جامع جديد لازم است حداکثر ارتفاع آن توسط مشاور طرح جامع ارائه شود.

٣-۳- ضوابط طراحي از وجه ارتباط با محيط کالبدي پيرامون و سيماي شهري اين ضوابط بايد در مقياس هر شهر و به منظور هماهنگي طراحي ساختمان‌های بلند با بستر مصوب، تأمين ايمني و امنيت و ايجاد سيماي بصري مطلوب در محيط، تهيه شود. تأييد اصول ضوابط تهیه‌شده خاص طراحي در هر شهر در چارچوب طرح مکان‌یابی و ضوابط ساختمان‌های بلند برعهده شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران خواهد بود. موضوعاتي که لازم است ضوابط طراحي در هماهنگي با آن تهيه شوند و الزامات عمومي مترتب بر هر محور، به شرح زير است:

۱-۳-۳- دسترسي قطعه به معابر

ضوابط دسترسي از قطعه به معابر اصلي و نحوه اتصال ساختمان بلند به معابر هم‌جوار بايد با توجه به شاخص‌های زير و منطبق با آخرين ويرايش مصوب آیین‌نامه راه‌های شهري و ضوابط معلولين تدوين شود:

– تأمين ايمني و امنيت

– ملاحظات پدافند غيرعامل

– کاهش خطرپذیری

– هماهنگي با ظرفيت ترافيکي معبر و ايمني دسترسي

– پياده محوري

– دسترسي همه شمول

– دسترسي متناسب با نوع کاربري

۲-۳-۳- تأمين ايمني ساختمان در هنگام بروز سوانح

– رعايت الزامات مرتبط در آیین‌نامه ٢٨٠٠ ، الزامات مبحث ٣ مقررات ملي، مبحث ٢١ ساختمان در زمينه پدافند غيرعامل به منظور مديريت بحران و تأمين ايمني ساختمان در برابر سوانحي نظير زلزله يا آتش‌سوزی در ساختمان و در ارتباط با فضاي شهري در تدوين ضوابط طراحي الزامي است.

– الحاق عناصر به نماي ساختمان، بايد از لحاظ نکات ايمني به ويژه در برابر نيروهاي جانبي مانند باد و زلزله نيز موردتوجه قرار گرفته و در تطابق با مقررات ملي ساختمان و ضوابط نشريه ٧١٤ سازمان برنامه و بودجه طراحي شوند.

۳-۳-۳- ايجاد سيماي محيطي هماهنگ با زمينه

به منظور ايجاد رابطه مناسب با بافت و ايجاد سيماي محيطي هماهنگ با زمينه پيرامون و شرايط اقليمي و محيطي، با توجه به اهميت موضوع و بوم محور بودن الزامات سيما و منظر، لازم است که ضوابط و الزامات محلي برمبناي محورهاي زير و راهنماي پيوست، تدوین شود. رعایت «ضوابط و مقررات ارتقای کیفی سیما و منظر شهری (پاک‌سازی و بهسازی نماها و جداره‌ها، مناسب‌سازی معابر پياده راهي و پیاده‌روها و ساماندهي به منظر شهری)»؛ مصوب مورخ ۲۵/۹/۱۳۸۷ شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در تدوین ضابطه محلي و نظارت بر ساخت الزامي است.محورهايي که بايد در تدوين ضوابط ايجاد سيماي محيطي هماهنگ با زمينه موردتوجه قرار گيرد، به شرح زير است:

– هماهنگی بنا با زمينه از نظر ریخت‌شناسی و هماهنگي دانه‌بندی با بافت و بستر قرارگيري

– تقسیم‌بندی حجم ساختمان بلند به دو بخش پایه و بدنه و تعيين ضوابط ارتفاعي و تناسبات دو بخش در هماهنگي با زمينه

– انتخاب مصالح مناسب نما از نظر هماهنگي با شرايط اقليمي و محيطي و رعايت مبحث ١٩ مقررات ملي ساختمان

– طراحي مناسب نما در ارتباط با زمينه قرارگيري و هم‌جواري‌ها

۴-۳-۳- ساختار حجمي

ساختار حجمي بنا بايد در تناسب و هماهنگي با محيط پيرامون و متناسب با رويکردهاي حفاظت محیط‌زیست شکل گيرد؛ هرگونه تغييرات و تنوع حجمي در چارچوب ضوابط تدوین‌شده، مجاز است.براي اين منظور رعايت موارد زير الزامي است:

– ضوابط ارائه‌شده بايد به‌گونه‌ای باشد که ضمن رعايت ضوابط فني استحکام بنا، کنترل اشراف و سایه‌اندازی و همچنين، رعايت حريم آوار، امکان انعطاف در طراحي حجمي بنا وجود داشته باشد.

به منظور حفظ چشم‌انداز طبيعي در ساختسازهاي [ساخت‌وسازهای] واقع در شيب بیش از ١٥،% لازم است که ساختمان از نظر الگوي حجمي متناسب با شيب طبيعي زمين شکل‌گرفته و ميزان خاک‌برداری‌ها جهت قرارگيري سطوح طبقات در خاک کنترل شود.

۵-۳-۳- تأثيرات باد

ضوابط طراحي حجم ساختمان و ارتباط آن با ساختار حجمي پيرامون نبايد منجر به تشديد تأثيرات منفي باد در مقياس خرد اقليم، همچون انسداد حجم در مقابل جريان باد، تشديد جريان هوا در کريدورهاي هوايي، توربولانس يا ايجاد منطقه دنباله شود.

۶-۳-۳- توسعه فضاي سبز عمودي

ضوابط ارائه‌شده، بايد زمینه‌های تشويقي گسترش فضاي سبز در شهر را در سطوح افقي (بام سبز و فضاي سبز طبقاتي)، فضاي سبز عمودي و گسترش و صيانت از فضاي سبز در عرصه ساختمان‌های بلند را فراهم نمايد؛ در اين راستا، ايجاد حداقل معادل ٥ درصد سطح زيربنا، فضاي سبز در بام و تراس‌ها الزامي است.

۷-۳-۳- سطح اشغال و مکان استقرار بنا

– سطح اشغال و مکان استقرار بنا و نسبت فضاي باز و بسته و کنترل سایه‌اندازی ساختمان‌ها بر روي يکديگر بايد با توجه به شرايط اقليمي و کالبدي و همچنين ايجاد حداقل اشراف ساختمان‌ها بر يکديگر در قالب ضوابط خاص هر شهر و در چهارچوب ضوابط حداکثر سطح اشغال مجاز تهيه شود.

– چنانچه حداقل فاصله موردنیاز بنا از اضلاع زمين (که بر اساس سایه‌اندازی ساختمان‌ها بر يکديگر در سردترين روزهاي سال که حداکثر نياز به انرژي تابشي خورشيد در آن وجود دارد، محاسبه می‌شود)، امکان اشغال ٤٠ درصد از سطح را فراهم نياورند، لازم است که سطح اشغال مجاز بنا بر اساس حداقل فاصله ممکن از اضلاع زمين که بر اساس سایه‌اندازی بهينه و حداقل اشراف به دست آمده است و به ميزان کمتر از ٤٠ %، تعيين شود. در اين راستا، کاهش ارتفاع در طبقات و يا تغييرات شکل حجمي ساختمان با عقب‌نشینی در طبقات، به منظور کاهش اثرات سایه‌اندازی و قرارگيري ساختمان در پهنه مجاز بلامانع است.

فصل ۴: الزامات فرايندي و تهيه اسناد فني در طرح و اجراي ساختمان‌های بلند

۱-۴- مدارک صدور پروانه و احراز شرايط

۱-۱-۴- براي صدور پروانه ساختمان بلند مدارک زیر بايد تهيه و تحويل شهرداری شود:

– ارائه طرح انطباق شهري و گزارش توجيهي اقتصادي مالي مطابق دستورالعمل مندرج در اين مصوبه و مطالعات پشتيبان آن

– جدول سطوح در چارچوب ضوابط مصوب شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران

– موافقت رسمي همسايگاني که قرار است روش پایدارسازی گود به روش انکوراژ يا نيلينگ در زمين آنان انجام شود. (در صورت تمايل مالک به استفاده از اين روش)

– ارائه اسناد و مدارک فني طرح در پهنه معماري، سازه، تأسيسات مکانيکي و الکتريکي در مقیاس‌های اجرايي(موضوع آیین‌نامه ماده ۳۳ قانون نظام مهندسي و کنترل ساختمان)

– گزارش مشاور ژئوتکنيک مبني بر بررسي ساختگاه از نظر الزامات ساختگاه و بستر قرارگيري

– تحليل اثرات ترافيکي احداث ساختمان بر اساس دستورالعمل مرتبط

۴-۱-۲- پس از صدور پروانه موارد زير بايد در احراز شرايط موردتوجه قرار گيرد:

– اطلاع‌رسانی عمومي به شهرونداني که قرار است ساختمان در محله آنان ساخته شود. (از طریق نصب تابلو در محل)

– سازنده (پيمانکار) بايد داراي صلاحيت از سازمان برنامه و بودجه يا وزارت راه و شهرسازي باشد.

– سرمایه‌گذار بايد ساختمان را در برابر عيوب اساسي و پنهان ساختمان بيمه نمايد.

– مقررات ملي ساختمان به‌طور کامل در طراحي و ساخت و نگهداري و ضوابط بهره‌برداری ساختمان بلند رعايت گردد و در مواردی که تاکنون مقررات براي آن تدوین‌نشده، بايد از مقررات بین‌المللی به تشخیص شورای تدوين مقررات ملي ساختمان استفاده شود.

– در صورتی که احداث ساختمان و پیش‌بینی‌های انجام‌شده در کاهش آثار تخريبي آن در محيط (نظير اقدامات جبراني از قبيل ايجاد فضاي سبز در محوطه يا ارتفاع، تمهيدات کاهش آلايندگي تأسيسات، ايجاد سیستم‌های بازيافت آب خاکستري، تصفيه فاضلاب، مديريت پسماند و موارد مشابه) شرايط منطبق با شاخص‌های محیط‌زیست را احراز ننمايند، ساخت بناهاي بلند مذکور ممنوع است.

فصل ۵: گام‌های اجراي مصوبه

در صورت درخواست شهرداري براي احداث ساختمان‌های بلند در شهرهاي با جمعيت بالاي ٢٠٠ هزار نفر، لازم است مراحل زير توسط مشاور ذی‌صلاح به انجام رسيده و به تصويب مراجع مشخص‌شده در هر مرحله برسد:

١. طرح توجيهي « ضرورت ساخت ساختمان بلند » با توجه به محورهاي ارائه‌شده در فصل دوم اين مصوبه تهيه و به تصویب شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران برسد.

تبصره ٤: شهرهايي که احداث ساختمان‌های بلند در طرح‌های جامع مصوب آن‌ها پیش‌بینی شده است، نياز به طي مرحله فوق ندارند.

٢. در صورت تصويب « ضرورت ساخت ساختمان بلند » توسط شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران، « ضوابط مکان‌یابی و استقرار ساختمان‌های بلند » گزارش بر اساس فصل سوم مصوبه حاضر، به يکي از دو شکل زير تهيه و به تصويب به شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران برسد:

– در شهرهاي داراي طرح جامع مصوب معتبر، در قالب تعيين عرصه‌های همپوشان و ضوابط مرتبط با آن.

– در شهرهاي داراي طرح جامع در دست تهيه در قالب تهيه طرح جامع شهر.

٣. صدور مجوز احداث ساختمان‌های بلند در هر پلاک در چارچوب طرح مکان‌یابی و ضوابط استقرار مصوب شورای‌عالی شهرسازي و معماري ايران (طبق مفاد فصل سوم مصوبه حاضر)، منوط به تأييد کميته سيما و منظر شهري و تصویب کمیسیون ماده پنج است.

 

 

عدم مغایرت مصوبه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان گیلان در خصوص پره سر با سیاست‌های ابلاغی شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۶۳۹۷۵/۳۱۰-۱۳۹۸/۵/۵

سرپرست محترم استانداری و رئیس شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان گیلان

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۴/۳۱، مصوبه مورخ ۱۳۹۷/۳/۱۰ شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان گیلان در خصوص طرح جامع ـ تفصیلی شهر پره‌سر را در اجرای جزء ۶ بند «ب» ماده ۳۱ قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه‌ی کشور و مفاد نامه‌ی شماره ۲۵۴۸۱/۹۴۸۱۶ مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۱۸معاونت محترم حقوقی رئیس‌جمهور مورد بررسی قرار داد و طرح مذکور را دارای مغایرت کلی با سیاست‌های ابلاغی شورای‌عالی مصوب مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۳۰ تشخیص نداد. لذا ابلاغ و اجرای مصوبه صدرالذکر شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان بلامانع می‌باشد.

همچنین مقرر گردید دبیرخانه شورای‌عالی مراتب اجرای کامل دستورالعمل نحوه تهیه سند پهنه‌بندی حریم در طرح جامع شهر مصوب مورخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۸ شورای‌عالی و درج حرائم خطوط انتقال انرژی و سایر عناصر زیربنایی را به اداره کل راه و شهرسازی استان گیلان منعکس نماید.

خواهشمند است دستور فرمایید متعاقب ابلاغ طرح به مراجع مذکور یک نسخه از مدارک طرح به دبیرخانه شورای‌عالی ارسال گردد.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

 

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون طرح جامع شهر چابهار

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۵۸۹۸۲/۳۰۰-۱۳۹۴/۸/۲۶

استاندار محترم و رئیس شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان سیستان و بلوچستان

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۲/۳/۸۰ خود، طرح جامع شهر چابهار، مصوب مورخ ۱۳۹۲/۷/۷ شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان سیستان و بلوچستان را بررسی و با عنایت به مفاد صورت‌جلسه مورخ ۱۳۹۳/۵/۸ کمیته فنی طرح مذکور را با الزام به رعایت موارد زیر مصوب نمود:

۱ ـ در خصوص سکونتگاه‌های شرق محدوده، نظر به آسیب‌پذیری محدوده موردنظر از ساخت‌و‌سازهای بدون برنامه و غیرمجاز، تبعات گسترده اجتماعی معطوف به آن، ارتقا سطح کیفیت فضایی این محدوده و بهسازی بافت آن در کوتاه مدت ضروری به نظر می‌رسد. لذا ضمن تأیید مصوبه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان مبنی بر عدم الحاق این سکونت‌گاه‌ها به محدوده شهری، مقرر می‌گردد :

«طرح ویژه ساماندهی یکپارچه سکونتگاه‌های شرق شهر چابهار» توسط بنیاد مسکن انقلاب اسلامی با همکاری و هماهنگی مؤثر شرکت بازآفرینی شهری تهیه گردیده و پس از تصویب در شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان، مبنای اقدامات بهسازی و ارتقای کیفیت محیطی قرار گیرد.

تبصره ۱ ـ شرح خدمات تهیه این طرح قبل از ابلاغ قرارداد به تأیید معاونت شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی رسیده و مقیاس اسناد خروجی آن ۱:۲۰۰۰ خواهد بود .

تبصره ۲ ـ سقف جمعیت‌پذیری محدوده سکونتگا‌ه‌ها، سطوح و سرانه‌های شهری و کلیات سازمان فضایی این طرح اعم از ساختار کلی محورهای دسترسی، نظام استقرار کانون‌های سکونت و فعالیت و پهنه‌بندی کلان کاربری زمین در قالب اسناد طرح جامع شهر چابهار تعیین و ابلاغ خواهد شد.

۲ ـ ضمن تأکید بر حذف فاز ۵ توسعه بند ر شهید بهشتی و لزوم دسترسی ساکنین شهر به خلیج چابهار (دریای کوچک) مقرر گردید مباحث مربوط به ضرورت، مکان و میزان توسعه بند ر در فازهای ۳ و ۴ و همچنین نحوه اتصال آن به شبکه حمل‌ونقل ریلی و جاده‌ای مباحث مربوط به الحاق شهر و عناصر ساختاری آن به منطقه آزاد چابهار در کمیته‌ای با محوریت معاونت حمل‌ونقل وزارت راه و شهرسازی و حضور نمایندگان معاونت معماری و شهرسازی وزارت راه و شهرسازی، سازمان بنادر و دریانوردی، شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی، سازمان منطقه آزاد چابهار و استانداری سیستان و بلوچستان مطرح در قالب «برنامه‌ریزی ارزش» ضمن بررسی مجموعه تهدیدها، فرصت‌ها، نقاط قوت و ضعف گزینه‌های مختلف (خصوصاً با پایش اثرات اجتماعی و زیست‌محیطی هر یک) حداکثر ظرف مدت ۳ ماه در خصوص گزینه منتخب اعلام‌نظر گردد و نظر کمیته مذکور به عنوان نظر شورای‌عالی‌ شهرسازی و معماری در اسناد طرح جامع شهر منعکس گردد.

۳ ـ جمعیت شهر معادل ۱۷۷۵۰۰ نفر برای سال افق ۱۴۱۰ مورد تأیید قرار گرفت و مقرر گردید تأییدیه آب منطقه‌ای مبنی بر امکان تأمین آب شرب اخذ گردد.

۴ ـ محدوده مصوب شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان با حذف اراضی با کاربری «خدمات شهری ـ منطقه‌ای» و «تأسیسات شهری» در شمال شرقی محدوده شهر با عنایت به عدم وجود ضرورت کافی، وجود آبراه‌های متعدد و نیز قرارگیری روی حوضه‌های آبریز طبیعی (نقشه پیوست) مورد تأیید قرار گرفت و مقرر گردید اراضی حذف‌شده تحت پهنه حفاظت در سند پهنه‌بندی حریم درج گردند.

۵ ـ محدوده تدقیق شده بافت تاریخی و عرصه و حرائم آثار تاریخی باارزش و ثبتی،‌ محورها و ‌مناطق نمونه گردشگری (مانند پارک بهاران و روستاهای با ارزش و هدف گردشگری) مطابق اعلام‌نظر اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان سیستان و بلوچستان، در اسناد طرح (محدوده و حریم شهر چابهار) منعکس گردند.

۶ ـ کلیه اراضی نظامی واقع در محدوده حریم شهر، تحت کاربری نظامی تثبیت گردند.

۷ـ فرودگاه جدید مطابق با مصوبات مراجع ذی‌ربط در اسناد خروجی طرح منعکس و تثبیت گردد.

۸ ـ بستر و حرائم مسیل‌ها و آبراهه‌های متداخل با محدوده و حریم شهر بر اساس اعلام‌نظر وزارت نیرو در اسناد طرح اعمال شود.

۹ـ خط حریم در ضلع شمال بر خط محدوده مصوب فعلی منطقه آزاد تجاری اقتصادی چابهار منطبق گردد.

۱۰ـ تداخل احتمالی حریم پیشنهادی شهر در بخش شرقی با مناطق چهارگانه محیط زیستی، به نفع محدوده مناطق چهارگانه رفع و مرز حریم در شرق بر مرز منطقه منطبق گردد.

۱۱ـ سند پهنه‌بندی حریم و ضوابط استقرار فعالیت‌ها در آن مطابق مصوبه مورخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۸ شورای‌عالی شهرسازی و معماری در اسناد طرح لحاظ گردد.

۱۲ـ با عنایت به اینکه توسعه شهری چابهار عمدتاً متأثر از مؤلفه‌های فرا منطقه‌ای و فراشهری حوزه پیرامونی است مقرر گردید در صورت ضرورت طرح موضعی منطقه شهری چابهار ـ کنارک ذیل طرح راهبردی توسعه سواحل مکران توسط وزارت راه و شهرسازی (معاونت شهرسازی و معماری) در مقیاس مناسب تهیه و پس از تصویب در شورای‌عالی شهرسازی و معماری مبنای کلیه اقدامات کالبدی در حوزه فراگیر چابهار ـ کنارک گردد.

۱۳ـ پهنه‌بندی تراکم ساختمانی و ضوابط ساخت‌وساز شهری با رعایت ملاحظات زیر موردبازنگری قرارگرفته و پس از تأیید نمایندگان وزارت کشور،‌ بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و دبیرخانه شورای‌عالی ‌شهرسازی ‌و معماری در اسناد ابلاغی لحاظ شود. تبعاً پهنه‌بندی یادشده بر اساس ملاحظات سیما و منظر شهری به ویژه الگوی معماری سنتی و زمینه‌ای بوده و صرفاً مبتنی بر اندازه معبر جانبی نخواهد بود:

۱۳ـ ۱ ـ تعدیل سقف جمعیت‌پذیری شهر در تناسب با جمعیت پیشنهادی در سال افق،

۱۳ـ ۲ ـ افزایش نصاب‌ تفکیک زمین در پهنه‌های ‌تراکمی مختلف متناسب با الگوی سکونت موجود،

۱۳ـ ۳ ـ کاهش سطح ‌اشغال ‌بنا با توجه به الگوی اقلیم و سنت معماری ‌زمینه‌ای موجود و افزایش فضای باز به میزان حداقل ۲۵ مترمربع به ازای هر واحد.

۱۴ـ الزامات و ملاحظات پدافند غیرعامل بر اساس دستورالعمل مورخ ۱۳۹۱/۶/۲۱ به تأیید نمایندگان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمان پدافند غیرعامل برسد.

مراتب جهت استحضار و صدور دستور انعکاس و اقدام اعلام می‌شود. خواهشمند است در اجرای ماده ۴۲ آیین‌نامه نحوه بررسی و تصویب طرح‌های توسعه و عمران، دستور فرمایید اسناد مربوطه با اعمال اصلاحات مطابق مصوبه حداکثر ظرف مدت ۲ ماه جهت ابلاغ به مراجع ذی‌ربط به دبیرخانه شورای‌عالی ارسال شود.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

آخرین مصوبات شوراها - دهه اول شهریور 98

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون مدیریت حریم پایتخت

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۳۰۰/۷۲۸۶۱-۱۳۹۸/۵/۱۹

دبیر محترم کمیته فنی شماره ۴ شورای‌عالی

دبیر محترم کمیته فنی شماره ۵ شورای‌عالی

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۴/۱۷ خود بر اساس درخواست دبیرخانه کمیسیون خاص کلان‌شهرها ضمن استماع گزارش دبیرخانه شورای‌عالی پیرامون مدیریت حریم کلان‌شهر تهران (حریم پایتخت) ، مقرر نمود موضوع مجدداً در جلسه متشکل از اعضاء کمیته‌های فنی ضوابط و مقررات و طرح‌های فرادست (کمیته‌های فنی شماره ۴ و ۵ شورای‌عالی) مورد بررسی قرار گرفته و با لحاظ گزینه‌های مطرح‌شده، متن لایحه جامع پیشنهادی حفاظت و مدیریت حریم و راهکارهای کوتاه مدت برون‌رفت از مشکلات ساخت‌وسازهای غیرقانونی در حریم را به شورای‌عالی ارائه نماید.

لذا مقتضی است با توجه به اهمیت موضوع مراتب در اولین فرصت در دستور کار کمیته مشترک قرار گرفته و نتیجه به شورای‌عالی اعلام گردد.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع ـ تفصیلی شهر زرین‌رود

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۷۲۷۵۶/۳۱۰-۱۳۹۸/۵/۱۹

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۵/۱۴ طرح جامع ـ تفصیلی شهر زرین‌رود، موضوع مصوبه مورخ ۱۳۹۶/۱۱/۲۶ شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان زنجان را به تصویب نهایی رساند.

ضمناً به آگاهی می‌رساند کلیه مصوبات شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح‌های جامع از جمله ضوابط و مقررات و نیز نقشه‌های مربوطه در سایت www.Archive.mrud.ir بارگذاری می‌گردد.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

 

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح جامع ـ تفصیلی شهر کلاچای

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۷۲۷۳۰/۳۰۰-۱۳۹۸/۵/۱۶

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۵/۱۴ طرح جامع ـ تفصیلی شهر کلاچای، موضوع مصوبه مورخ ۱۳۹۲/۱۲/۸ شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان گیلان را به تصویب نهایی رساند.

ضمناً به آگاهی می‌رساند کلیه مصوبات شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در خصوص طرح‌های جامع از جمله ضوابط و مقررات و نیز نقشه‌های مربوطه در سایت www.Archive.mrud.ir بارگذاری می‌گردد.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

 

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون طرح جامع ناحیه شرق خوزستان

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۷۲۷۵۹/۳۰۰-۱۳۹۸/۵/۱۹

استاندار محترم و رئیس شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان خوزستان

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۴/۳۱ خود به بررسی موضوع «طرح توسعه و عمران (جامع) ناحیه شرق خوزستان موضوع مصوبه مورخ ۱۳۹۶/۳/۲۴ شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان خوزستان را پرداخت و ضمن تأیید مفاد صورت‌جلسه کمیته فنی طرح‌های فرادست شورای‌عالی مورخ ۱۳۹۷/۹/۱۴، مقرر نمود:

۱. استعلامات مسیر و حریم خطوط آب، نفت و گاز توسط مشاور طرح با همکاری اداره کل راه و شهرسازی استان اخذ و در طرح لحاظ گردد.

۲. جمعیت پایه مطابق با آخرین سرشماری رسمی (سال ۱۳۹۵) به‌روزرسانی و افق طرح با حفظ سقف جمعیتی به سال ۱۴۱۵ افزایش یابد.

۳. پیشنهادهای طرح در خصوص تبدیل روستاهای دارای شرایط شهر شدن با رویکرد کاهش روند تبدیل روستا به شهر موردبازنگری قرار گیرد.

۴. پیشنهادهای مشاور به منظور پایداری مراکز جمعیتی تدوین و ارائه شود.

۵. اسناد اصلی طرح به همراه سند مناطق حفاظت‌شده به صورت مجزا مطابق با عناوین و مصوبات شورای‌عالی برای انواع فعالیت‌ها ارائه شود.

۶. در صورت انطباق و هماهنگی مسیر پیشنهادی راه‌آهن اهواز ـ اصفهان با طرح جامع حمل‌ونقل کشور، مستندات مربوطه و مسیر پیشنهادی در اسناد طرح لحاظ شود.

۷. پروژه‌های محرک توسعه در سطوح مختلف برای ناحیه مورد بررسی و در اسناد پیشنهادی لحاظ شود.

۸ . پیشنهادهای مربوط به جهات توسعه شهرها با اولویت سیاست‌های توسعه درون‌زا در طرح ارائه گردد.

مراتب جهت استحضار و صدور دستور انعکاس و اقدام اعلام می‌شود. در اجرای ماده ۴۲ آیین‌نامه نحوه بررسی طرح‌ها خواهشمند است دستور فرمایید اسناد مربوطه حداکثر ظرف مدت دو ماه، پس از اصلاح، جهت ابلاغ به مراجع ذی‌ربط تحویل دبیرخانه شورای‌عالی شود.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

 

مصوبه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران پیرامون تهیه و ابلاغ نقشه‌های محدوده شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران، ۵۰ کیلومتری اصفهان و ۳۰ کیلومتری کلان‌شهرها

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

شماره ۷۳۶۶۷/۳۰۰-۱۳۹۸/۵/۲۰

مدیران کل محترم راه و شهرسازی استان‌های آذربایجان غربی و شرقی، تهران، فارس، کرمان، اصفهان، خوزستان، گیلان، مرکزی، یزد، هرمزگان، خراسان رضوی، قم، کرمانشاه، اردبیل، سیستان و بلوچستان، همدان

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۴/۳۱ خود، تکلیف مصرح در مصوبه جلسه مورخ ۱۳۹۵/۱۲/۱۵ کمیسیون امور زیربنایی صنعت و محیط‌زیست دولت مبنی بر تهیه و ابلاغ نقشه‌های محدوده شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران، ۵۰ کیلومتری اصفهان و ۳۰ کیلومتری کلان‌شهرها توسط شورای‌عالی شهرسازی و معماری را مورد بررسی قرار داده و ضمن استماع گزارش و صورت‌جلسه کمیته فنی شماره ۱ شورای‌عالی شهرسازی و معماری به شرح زیر اتخاذ تصمیم نمود:

۱ـ دبیرخانه شورای‌عالی شهرسازی و معماری نقشه محدوده شعاع ۱۲۰ کیلومتری تهران را بر اساس نقشه پیوست مصوبه مورخ ۱۳۸۴/۵/۵ هیئت‌محترم وزیران تدقیق و ابلاغ نماید.

۲ـ نقشه‌های محدوده ۵۰ کیلومتری اصفهان و ۳۰ کیلومتری سایر کلان‌شهرهای کشو (شهرهای با جمعیت بیش از ۵۰۰ هزار نفر) با رعایت موارد زیر توسط ادارات کل راه و شهرسازی استان مربوطه تهیه و پس از تأیید کمیته فنی شماره ۱ توسط دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ابلاغ شود.

۲ـ۱.محدوده مصوب طرح جامع مبنای تعیین محدوده شعاعی مذکور خواهد بود.

۲ـ۲. این محدوده در تمامی جهات یکسان نبوده و بر اساس مؤلفه‌های زیست‌محیطی و اکولوژیک، شرایط توپوگرافیک، اقلیم و نظایر آن قابل تغییر بوده و در جهات مختلف دارای تلورانس (رواداری) منطقی خواهد بود.

۳ـ به منظور تثبیت محدوده‌های مذکور و تدقیق‌های ادواری موردنیاز، محدوده یادشده پس از تعیین با رعایت مفاد فوق، تحت عنوان «حریم زیست‌محیطی کلان‌شهر» در چارچوب اسناد اصلی طرح‌های توسعه و عمران جامع کلان‌شهرها موردبازنگری، تثبیت و یا تدقیق (حسب ضرورت) قرار خواهد گرفت.

۴ـ نظر به اینکه استثنائات نمی‌توانند مبنای وضع قاعده عمومی باشند، مراتب تصمیم‌گیری در خصوص واحدها، نواحی و شهرک‌های تولیدی، صنعتی و…که با این روش حقوق مکتسبه ایشان دچار تغییر می‌شود، در قالب مصوبات هیئت‌محترم وزیران انجام خواهد شد.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

 

عدم انطباق مصوبه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان خوزستان در خصوص شهر سماله با سیاست‌های ابلاغی شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران

منتشره در روزنامه رسمی شماره ۲۱۶۸۵-۰۵/۰۶/۱۳۹۸

استاندار محترم و رئیس شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان خوزستان

شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۴/۳۱، «مصوبه مورخ ۱۳۹۶/۰۸/۲۵ شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان خوزستان» در خصوص طرح جامع ـ تفصیلی شهر سماله را در اجرای جزء ۶ بند «ب» ماده ۳۱ قانون احکام دایمی برنامه‌های توسعه‌ی کشور و به مفاد نامه‌ی شماره ۳۵۴۸۱/۹۴۸۱۶ مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۱۸ معاونت محترم حقوقی رئیس‌جمهور مورد بررسی قرار داد و با عنایت به؛

۱. تخصیص کاربری‌ها و معابر شهری بر روی باغات و اراضی کشاورزی علی‌رغم وجود ضرورت فنی و کارشناسی.

۲. الحاق اراضی زراعی و باغی به محدوده شهر بدون توجیه کارشناسی.

۳. الحاق ساخت‌وسازهای واقع در خارج از محدوده شهر بدون تعیین تکلیف آنها در مراجع قانونی.

۴. عدم رعایت سلسله‌مراتب آیین‌نامه راه‌های شهری ایران.

مصوبه مذکور را با قسمت‌های ۲ و ۸ بند ج و قسمت ۱ بند د مصوبه‌ی مورخ ۱۳۹۷/۰۷/۳۰ شورای‌عالی؛ مغایر تشخیص داد و مقرر نمود دبیرخانه شورای‌عالی ضمن اعلام عدم امکان ابلاغ و اجرای مصوبه شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان، طرح مصوب اصلاحی را مورد بررسی قرار داده و در صورت رفع مغایرت‌های مذکور مراتب انطباق آن با سیاست‌های ابلاغی شورای‌عالی شهرسازی و معماری را اعلام نماید.

معاون شهرسازی و معماری و دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران ـ فرزانه صادق‌مالواجرد

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *